الزمخشري
271
مقدمة الأدب ( فارسى )
الكِتَابَ نوشت كتاب را 5 و نوشتن خواست 7 نوشتن خواست نامه را د [ اسْتَبْعَدَ ] اسْتَبْعَدَهُ دور داشت او را 6 عدّه بعيدًا [ اسْتَرْشَدَ ] اسْتَرْشَدَهُ رآه راست ازو بخواست [ اسْتَرْقَدَ ] اسْتَرْقَدَهُ يارى خواست ازو 6 استعانه 7 عطا خواست ازو [ اسْتَسْعَدَ ] اسْتَسْعَدَ بِهِ نيكبخت شدبدو 6 طلَب السعادة به 7 بجُسْت نيكبختى بوى [ اسْتَشْهَدَ ] اسْتَشْهَدَهُ بكواهى خواست ازو و اسْتُشْهِدَ فُلَانٌ شهيد شد فلان 6 قُتِلَ شهيدًا و هو شَهيدٌ ( ف ) و الشَّهَادَةُ شَهيدى [ اسْتَعْبَدَ ] 6 اسْتَعْبَدَهُ اتَّخَذَهُ عَبْدًا [ اسْتَنْجَدَ ] اسْتَنْجَدَهُ يارى خواست ازو 6 استعانه [ اسْتَنْشَدَ ] اسْتَنْشَدَهُ شِعْرًا شِعر خواندن خواست ازو [ اسْتَنْفَدَ ] اسْتَنْفَدَ وُسْعَهُ همكى طاقتِ خود صرف كرد 6 استفرغ 7 همه تواناى خود صرف كرد ذ [ اسْتَنْقَذَ ] اسْتَنْقَذَهُ مِن الهَلَكَةِ برهانيد او را از هلاك ر [ اسْتَأْثَرَ ] اسْتَأْثَرَ بالشَّىْءِ بركزيد براى خود چيز را 5 استقلّ بِهِ [ اسْتَأْجَرَ ] اسْتَأْجَرَ الأَجيرَ بمُزد كرفت مزدودرا و هي الأُجْرَةُ مُزد [ اسْتَأْخَرَ ] اسْتَأْخَرَ بازپس ايستاد 6 تأخّر [ اسْتَأْسَرَ ] اسْتَأْسَرَهُ خود را باسيرى داد 6 اسْتَأْسَرَ بِهِ إذا أعطى بيده للأُسْرِ و اسْتَأْسَرَ غَيْرَهُ أيضا و اسْتَاْسِرْ لِي أي كُنْ أَسيرًا لي [ اسْتَأْمَرَ ] اسْتَأْمَرَهُ مشورت خواست ازو [ اسْتَبْشَرَ ] اسْتَبْشَرَ بِهِ شادى يافت به دو و هو البِشْرُ كشادهروى 7 شادى و تازهروى [ اسْتَبْصَرَ ] اسْتَبْصَرَ فى دينِهِ بينا دل شد در دين او 6 صار ذا بصيرة فيه [ اسْتَثْفَرَ ] اسْتَثْفَرَ بالثَّوْبِ در ميان رانها كرفت جامه را 6 جعل طرَفه فى إِبْطه الأيمن و أَلقاه على مَنْكِبِه الأيسر أو على العكس و اسْتَثْفَرَ الكَلْبُ بِذَنَبِهِ سك در ميان دو ران دم را كرفت [ اسْتَجْمَرَ ] اسْتَجْمَرَ استنجا كرد بسنك [ اسْتَحْجَرَ ] اسْتَحْجَرَ سخت شد 6 اسْتَحْجَرَ الطينُ صار كالحَجَر [ اسْتَحْسَرَ ] اسْتَحْسَرَ مانده شد 5 خَسْته شد 6 أعيا 5 [ اسْتَحْضَرَ ] اسْتَحْضَرَ الفَرَسَ بدوانيد اسب را 6 أعْداه و اسْتَحْضَرَ الضَّيْفَ حاضر كردن خواست مهمانرا 7 آمدن خواست از مهمان [ اسْتَحْقَرَ ] اسْتَحْقَرَهُ حقير داشت او را 7 خور داشت او را [ اسْتَخْبَرَ ] اسْتَخْبَرَهُ خبر خواست ازو 7 خبر جُست ازو [ اسْتَدْبَرَ ] اسْتَدْبَرَ القِبْلَةَ پُشت سوى قبله كردانيد [ اسْتَسْخَرَ ] اسْتَسْخَرَ مِنْهُ خنديد ازو ، مسخره كرد ازو 7 افسوس داشت او را [ اسْتَشْعَرَ ] اسْتَشْعَرَ خَوْفًا ترس در دل كرد 7 در دل كرفت ترسرا [ اسْتَصْغَرَ ] اسْتَصْغَرَهُ خرد او را داشت 6 عدَّه صغيرًا 7 خور شمردش [ اسْتَظْهَرَ ] اسْتَظْهَرَ القُرْآنَ حِفظ كرد قرآنرا 6 حَفِظه عن ظهر القلب 7 ياد كرفت قرآن را [ اسْتَعْبَرَ ] اسْتَعْبَرَ كريان شد 5 اشك فرو ريخت 6 بَكَى و هي العَبْرَةُ اشك 7 آب چشم و العَبَرَاتُ جمع [ اسْتَعْمَرَ ] اسْتَعْمَرَهُ آبادان كردن خواست آن را [ اسْتَغْفَرَ ] اسْتَغْفَرَ اللَّهَ عَنْ ذَنْبِهِ آمرزش خواست خدايرا از كناهش [ اسْتَفْسَرَ ] اسْتَفْسَرَهُ تفسير كردن خواست ازو 6 [ اسْتَقْصَرَ ] اسْتَقْصَرَهُ عدَّه قَصيرًا أو مُقَصِّرًا [ اسْتَكْبَرَ ] اسْتَكْبَرَ تكبّر كرد 7 كردنكشى كرد [ اسْتَكْثَرَ ] اسْتَكْثَرَ من الشَّىْءِ بسيار خواست از چيز 5 بسيار كرد از چيز [ اسْتَمْطَرَ ] اسْتَمْطَرَ